Drezno – miasto we wschodnich Niemczech na Pogórzu Zachodniosudeckim, położone nad Łabą, stolica kraju związkowego Saksonia. W miejsce to, zaprasza nas: Duet Ambasadorski – Rekordzistów w podróżach po Polsce z Logo Niedar czyli Jadwiga i Zbigniew:
Tak się składa iż Jadwiga & Zbyszek debiutują dzisiaj w kategorii podróży zagranicznych:
Debiut ten zbiega się akurat z urodzinami Jadwigi, której już przesłaliśmy dzisiaj życzenia ale ponownego wręczenia urodzinowego bukietu przed całym Teamem Ambasadorów nie możemy sobie odmówić. Jadziu 100 lat na Ambasadorskich szlakach !
… a teraz zapraszamy na spacer po Dreźnie. Przed nami :
Pałac Cosela- rokokowy pałac znajdujący się w centrum Drezna w dzielnicy Innere Altstradt , przy Neumark. Pałac swoją nazwę zawdzięcza Fryderykowi Augustowi Coselowi, synowi Augusta II Mocnego i jego słynnej metresy; pojawiającej się w historii również i naszego kraju: hrabiny Anny Konstancji Cosel.
W miejscu, gdzie dziś stoi pałac, w 1565 roku wybudowano Wieżę Prochową (Pulverturm), służącą do przechowywania prochu. Z powodu pojawiających się rys, wieżę rozebrano w 1744 roku, zachowując jedynie jej piwnice ze sklepieniami, które do dziś są częścią restauracji „Pulverturm” znajdującej się w pałacu.
Po różnych perypetiach, w 1853 roku Pałac Cosela stał się własnością państwa saksońskiego i przez pewien czas mieścił królewski posterunek policji.
Podobnie jak wiele innych budynków w Dreźnie, Pałac Cosela został niemal całkowicie zniszczony podczas bombardowania w lutym 1945 roku. Na szczęście dwa boczne skrzydła doznały mniejszych uszkodzeń i zostały odbudowane w latach 1973-1975. Pełna rekonstrukcja, w tym reprezentacyjnej Sali Festiwalowej na pierwszym piętrze, zakończyła się dopiero w 2000 roku.
Zmieniamy miejsce i fotografujemy logo przed pomnikiem króla:
Wykonany z brązu pomnik konny króla Jana Wettyna na Theaterplatz, Przedstawia króla Jana Wettyna z Saksonia koniu z płaskorzeźbami z brązu ilustrujący sceny handlu i transportu. Autorem jest Johannes Schilling i stworzył ten monument w 1889 roku, aby króla uhonorować króla Jana z Saksonii, który rządził regionem od 1854 do śmierci w 1873 roku. Pomnik znajduje się przed operą Sempera .Cokół posiada dekoracyjne pochodnie w każdym rogu oraz zawiera inskrypcje podtrzymywane przez kobiece figury po obu dłuższych bokach.
Pomnik nie tylko upamiętnia króla Jana jako monarchę, ale także podkreśla jego zainteresowania naukowe i translatorskie. Król Jan był znany ze swoich prac nad „Boską Komedią” Dantego, którą sam tłumaczył na język niemiecki. Dlatego też na cokole pomnika znajdują się alegoryczne przedstawienia nauki i sztuki.
Kierunek, w którym zwrócony jest koń króla Jana, nie jest przypadkowy. Mówi się, że król spogląda w stronę Hofkirche (Katedry Świętej Trójcy), co symbolizuje jego związek z katolickim dworem i miastem.
Theaterplatz, na którym stoi pomnik, jest historycznie ważnym placem w Dreźnie. Umieszczenie pomnika króla Jana w tym centralnym punkcie podkreśla jego znaczenie dla historii Saksonii.
Podobnie jak wiele innych pomników w Dreźnie, również ten przetrwał bombardowania II wojny światowej, choć okolica doznała ogromnych zniszczeń. Jest to świadectwo solidności wykonania … no i szczęśliwego losu.
Zwinger w Dreźnie to jedno z najważniejszych dzieł architektury barokowej w Europie i symbol Drezna. Nazwa „Zwinger” pochodzi od średniowiecznego określenia przestrzeni pomiędzy zewnętrznymi i wewnętrznymi murami miejskimi. Pałac został zbudowany właśnie w takim miejscu, w pasie dawnych fortyfikacji Drezna, blisko zamku elektorskiego:
Budowę Zwingeru zlecił król Polski i elektor Saksonii August II Mocny (znany również jako August II Sas) na początku XVIII wieku. Prace trwały w latach 1709-1732 (lub 1710-1738).
Skrzydło Sempergalerie: W latach 1847–1854 Zwinger został zamknięty od strony zamku długim, klasycystycznym skrzydłem galerii sztuki, nazwanym Sempergalerie, od nazwiska projektanta, Gottfrieda Sempera. To właśnie tutaj mieści się obecnie słynna Galeria Obrazów Starych Mistrzów.
Zwinger wielokrotnie padał ofiarą wojen i katastrof. Najpoważniejsze zniszczenia miały miejsce podczas bombardowań Drezna w lutym 1945 roku w czasie II wojny światowej, kiedy to miasto i pałac legły w gruzach. Odbudowę rozpoczęto niemal natychmiast po wojnie, a prace rekonstrukcyjne trwały przez całe lata 50. i 60. XX wieku, przywracając mu jego dawny blask.
Dziś Zwinger pełni funkcje muzealne, mieszcząc m.in.: Galerię Obrazów Starych Mistrzów (Gemäldegalerie Alte Meister) – z takimi dziełami jak „Madonna Sykstyńska” Rafaela.
Duet J&Z uchwycił niecodzienny moment podczas wykonywania na dziedzińcu prac remontowych:
Tu na większym zbliżeniu:
Drezdeńską Kolekcję Porcelany (Porzellansammlung) – jedną z najważniejszych na świecie kolekcji porcelany chińskiej, japońskiej, koreańskiej oraz miśnieńskiej, zapoczątkowaną przez Augusta II Mocnego.
Królewski Gabinet Matematyczno-Fizyczny (Mathematisch-Physikalischer Salon) – prezentujący historyczne instrumenty naukowe, takie jak zegary, globusy czy astrolabia.
Pawilon Wałowy (Wallpavillon): Jest to jeden z najbardziej charakterystycznych i dekoracyjnych elementów kompleksu, z bogatą oprawą rzeźbiarską, która gloryfikuje Augusta II Sasa, porównując go do Herkulesa.
Zwinger w Dreźnie to zatem nie tylko wspaniały przykład architektury barokowej, ale także świadectwo bogatej historii Drezna i Saksonii, nierozerwalnie związanej z polskimi monarchami.
i jeszcze jeden z najbardziej znanych i piękniejszych gmachów operowych na świecie, o niezwykle burzliwej historii. Oto najważniejsze ciekawostki i fakty historyczne o Semperoper w Dreźnie:
- Trzykrotna budowa: Historia Semperoper to historia trzykrotnej budowy w tym samym miejscu, co jest wyjątkowe:
- Pierwszy budynek (1841-1869): Gottfried Semper wzniósł pierwszy Królewski Teatr Dworski w latach 1838-1841. Był to okrągły budynek w stylu wczesnego renesansu włoskiego, uważany za jeden z najpiękniejszych teatrów w Europie. Niestety, spłonął doszczętnie w pożarze 21 września 1869 roku.
- Drugi budynek (1871-1878): Po pożarze, pomimo zakazu pobytu w Saksonii (Semper był zaangażowany w ruchy radykalno-demokratyczne w 1849 roku), Gottfried Semper ponownie zaprojektował budynek. Budową kierował jego najstarszy syn, Manfred Semper. Nowy gmach, wzbogacony o bogatą dekorację rzeźbiarską (m.in. figury Goethego i Schillera przy wejściu), został otwarty w 1878 roku.
Trzeci budynek (odbudowa 1977-1985): Ten gmach został niemal całkowicie zniszczony podczas bombardowania Drezna w nocy z 13 na 14 lutego 1945 roku w czasie II wojny światowej. Ruiny zabezpieczono, ale odbudowę rozpoczęto dopiero w 1977 roku, a zakończono 13 lutego 1985 roku, dokładnie w 40. rocznicę zniszczenia. Odbudowa wiernie odwzorowała oryginalne plany Sempera, jednocześnie modernizując technicznie wnętrza.
„Buda z desek”: Po pożarze pierwszego budynku w 1869 roku, mieszkańcy Drezna, nie chcąc czekać na stałą operę, w ciągu zaledwie sześciu tygodni wybudowali tymczasowy teatr na 1800 miejsc, który z humorem nazwali „budą z desek”.
Richard Wagner i premiery: Semperoper ma szczególne związki z twórczością Richarda Wagnera. To tutaj miały miejsce premiery jego oper, takich jak „Rienzi” (1842), „Latający Holender” (1843) i „Tannhäuser” (1845). Opera nadal wystawia wiele dzieł Wagnera. Semperoper gościła również premiery wielu dzieł Richarda Straussa.
Na szczycie głównego wejścia do opery znajduje się charakterystyczna brązowa kwadryga z rzeźbami Dionizosa i Ariadny dłuta Johannesa Schillinga. Ciekawostką jest to, że rydwan nie jest ciągnięty przez konie, a przez cztery pantery.
W sierpniu 2002 roku Semperoper ponownie ucierpiała, tym razem z powodu „powodzi stulecia” na Łabie. Koszty napraw wyniosły ponad 27 milionów euro, ale zaledwie trzy miesiące po powodzi opera ponownie została otwarta.
Semperoper jest nie tylko arcydziełem architektury neorenesansowej, ale także symbolem niezłomności Drezna i jego przywiązania do sztuki i kultury, wielokrotnie podnosząc się z ruin.
Więcej fotek na naszej mapie Google z zasięgiem akcji – zapraszamy do obejrzenia.
Dodaj komentarz